Handreiking met concrete strategieën voor gedragsverandering in de praktijk, gebaseerd op implementatiewetenschappelijke inzichten.
Goede palliatieve zorg begint bij zorgverleners die weten wat er nodig is en daar ook naar handelen. In de praktijk is dat niet altijd vanzelfsprekend. Niet door onwil, maar omdat verbeterkansen in het eigen handelen lang niet altijd zichtbaar zijn. Wie zich nergens bewust van is, ervaart ook geen aanleiding om iets te doen.
Standaard scholingen bereiken die groep niet. Daarvoor is een gerichtere aanpak nodig, een die inzet op vier knoppen:
Een verandertraject vraagt om aandacht op twee niveaus. Het model van Kotter beschrijft hoe je als organisatie een verandertraject inricht: urgentie creëren, een coalitie vormen, resultaten verankeren. Deze handreiking richt zich op het niveau daaronder, wat er gebeurt bij de individuele zorgverlener binnen dat traject: van een eerste signaal oppikken tot het zich eigen maken van nieuw gedrag.
Niet elke zorgverlener doorloopt dat proces op dezelfde manier of in hetzelfde tempo. Sommigen pakken een nieuw inzicht direct op, anderen hebben tijd en een duwtje van collega's nodig, weer anderen bewegen pas mee als er duidelijke kaders zijn. Deze handreiking houdt rekening met dat onderscheid en biedt voor elke fase concrete do's voor de praktijk.
Dat tempoverschil hangt ook samen met wie je voor je hebt. Wensing & Grol (2020) onderscheiden drie subgroepen die elk anders op verandering reageren — klik op een tegel voor de passende aanpak:
Klik op een fase voor barrières en strategieën